Prokkelstage bij de yoga en de kerk

In de week van 2 t/m 7 juni was het weer de jaarlijkse nationale Prokkelweek. Ween week waarbij de ontmoeting tussen mensen met en zonder beperking op prikkelende manier tot stand wordt gebracht. Een week als voorbeeld voor de rest van het jaar! Ook binnen het gebied van zingeving is  er geprokkeld. Van yogadocent tot collectant, van gastvrouw tot koffieschenker na een kerkdienst. Leuke stages met mooie ontmoetingen!

Marco van den B. wilde wel eens ervaren hoe het zou zijn om yogales te geven. Hij wist zelf al een heleboel te vertellen o.a. waar yoga vandaan komt. Hij had er zelfs twee boeken over gelezen. Na kennismaking en een gesprek over yoga, zijn we de yogamat op gegaan. Eerst hebben we wat yoga houdingen en een geleide meditatie ervaren. Daarna wilde Marco ons wel eens wat yoga oefeningen aanleren. Het was een inspirerende middag!

Zes bewoners van Tragel Oostburg gaven aan ook wel een stage te willen lopen. De PKN kerk van Oostburg wilde daarvoor met alle liefde het gebouw en de bezoekers ter beschikking stellen. Het waren mooie ontmoetingen! Zo heeft Gerda als gastvrouw samen met een gastheer van de kerk alle mensen die binnen kwam lopen een boekje gegeven en hen een fijne ochtend toegewenst. Jolanda trad op met een vrolijk lied als een echte artiest, samen met een muzikante. Karin en Lilian hebben samen met twee diakenen geld opgehaald voor het Leprafonds. En Sandrine en Serge hebben samen met de koffieschenker iedereen voorzien van een kop koffie of thee. Na afloop kregen ze allemaal voor hun eigen taak een diploma!

Bedevaart Meersel-Dreef

Bedevaart Meersel-Dreef 2019

Wat was het weer een bijzondere dag: we zijn samen op bedevaart gegaan! Op donderdag 6 juni kwamen we met verschillende mensen vanuit Zeeuws-Vlaanderen, Walcheren, Zuid-Beveland en Brabant samen op het terrein van de paters in het Belgische Meersel-Dreef. Als geestelijk verzorger ging ik mee vanuit Walcheren. Hier vertel ik hoe de dag was gegaan.

        

We begonnen de dag om 9:00 uur met een gezellige autorit waarin we elkaar al wat beter leerden kennen. Bij aankomst kregen we in de taverne ‘Bij de Paters’ een kop koffie en een appelflap. Dat smaakte ons goed na zo’n autorit! Daarna liepen we naar de kloosterkerk toe. Daar kreeg iedereen een sleutelkoord met daaraan een kaartje. Op het kaartje stond een afbeelding van Kikker en Eend met daaronder de tekst ‘Ik ben goed in…’. Dat was ook precies waar de viering in de kloosterkerk over ging! Kikker wilde eerst net als Eend kunnen vliegen, maar dat lukte niet. Ook wilde hij net als Haas heel goed kunnen lezen, maar ook dat lukte niet. Uiteindelijk kwam Kikker er achter dat hij zelf heel goed was in Kikkersprongen maken! Iedereen heeft zijn eigen talent. Zo mocht iedereen die in de kerk zat ook zelf vertellen waar hij/zij goed in is. Sommige mensen vertelden dat ze goed waren in schilderen of kettingen maken, anderen vertelden dat ze goed waren in luisteren naar iemands verhaal, weer anderen zeiden goed te zijn in muziek maken. Zo zagen we dat we allemaal verschillend waren en dat iedereen er mag zijn! Na de viering stond ons een heerlijke lunch te wachten. We konden gezellig met elkaar praten en lekker eten.

        

’s Middags was er tijd om even je eigen weg te gaan: naar het souvenirswinkeltje in het dorp, een ijsje eten, op het terras zitten, of een stukje in het park wandelen. Vooral van dat laatste was ik erg onder de indruk! Zodra je het park in bent, loop je tussen al het groen van de bomen en planten. En recht voor je zie je een grot met een Mariabeeld waar precies de zon op schijnt met daarvoor witte letters die de tekst ‘Ave Maria Ave’ vormen. Een heel mooi gezicht. In dat park staan allerlei beelden die een Bijbelverhaal laten zien. Vroeger werden beelden gebruikt voor mensen die niet konden lezen, dat ze toch de verhalen konden leren kennen. Op het einde van de middag werd in dat park bij de Mariagrot nog een paar liedjes gezongen en konden mensen een kaarsje aansteken of aangeven dat ze voor iemand wilden bidden. Betty, die met ons mee was, speelde hier nog vol passie op haar dwarsfluit. Heel mooi om te zien hoe ze daar van genoot. Daarna kon de terugreis beginnen. Een bijzondere dag met mooie ontmoetingen.

Herdenkinskast geopend

Bij de Dagboog in Terneuzen werd gisteren (17 januari) een groot cadeau opengemaakt. Twee cliënten knipten samen het lint door en toen kon iedereen het zien: de herdenkingskast!

Bij rouw, verlies en verdriet kunnen boekjes, spelmateriaal en praatkaartjes helpend zijn. Die kunnen nu geleend worden uit deze herdenkingskast. Neem als begeleiding gerust een kijkje bij de Dagboog om een boek voor een cliënt of voor de woning te lenen.

We willen iedereen die deze kast mogelijk heeft gemaakt hartelijk danken voor de hulp en de giften!

Uiteraard werd er van de opening een feestelijke gebeurtenis gemaakt met taart en champagne. Een bijzondere middag dus.

Naast de Dagboog in Terneuzen, staat er ook in de Babbelaar in Clinge een herdenkingskast. Ook daar kan voor een cliënt een boek of spel geleend worden.

Meer informatie kan gevraagd worden bij begeleidster Marja van Houte (Terneuzen), Monique Slis (Clinge) of bij geestelijk verzorger Digna van Liere.

        

Prokkelcertificaat

Een prokkelstage is een prikkelende ontmoeting tussen iemand met en iemand zonder beperking in hun werksituatie. Elk jaar in juni gaan er in heel Nederland honderden prokkelstagiaires aan de slag.

“Samen voor Zin regelde dit jaar voor Jozien Goudswaard en Marijke Sturm en Johnny Willekens een prokkelstage”. Het was een stage in een kerk. Johnny ging naar pastor Niek van Waterschoot in de Elisabethparochie in Zeeuws-Vlaanderen, Jozien liep mee met ds. Petra van Oosten in Serooskerke en Marijke met ds. Pim Steenbergen in Vlissingen. De predikanten lieten aan hen zien welk werk ze doen, Jozien vertelde: “eigenlijk is het een soort sociaal werk.” Ze bekeken de kerk en ze voelden hoe het is om op de preekstoel te staan.

Marijke hielp bij een Bijbelkring en Jozien hielp bij de koffie en thee op een ontmoeting van gemeenteleden .

De uitreiking was live op radio Schouwen Duiveland. Verslaggever Geert Jan Bruijne interviewde alle prokkelstagiaires. Ook Marijke en Jozien vertelden hun verhaal. De uitzending is nog te beluisteren op www.ROSD.nl/: uitzending gemist/29 november 2018 mekkerpunt.

Klik hier om direct naar de uitzending te luisteren

Nieuwe geestelijk verzorger

Het stokje overgeven

Per 1 oktober is  Digna van Liere  in de Bevelanden werkzaam voor voor Samen voor Zin. Zij is dan 8 uur per week beschikbaar voor vragen van cliënten of locaties van de Arduin, Gors of Philadelphia. Janny Blankenstijn geeft het stokje over, omdat ze vanwege studie  minder uren gaat werken. Janny blijft voor 12 uur per week werkzaam op Walcheren en Schouwen voor Arduin, Gors en Philadelphia.

De overige werkzaamheden, zoals snoezelvieringen en  communicatie organiseren we gezamenlijk.

 

Meer informatie? Kijk op: www.samenvoorzin.nl

Mail Digna: d.vanliere@tragelzorg.nl;

Tel Digna: 06 27036989

Mail Janny:  jblankenstijn@arduin.nl of jblankenstijn@gors.nl;

Tel Janny: 06 57326437

Artikel Gerrit van den Berkt

VN- ambassadeur Gerrit van den Berkt uit Zeist schreef een artikel over  het mini-symposium  ‘meedoen maakt het leven mooi’  van Samen voor Zin. Hij begint met een gedicht:

 

 

Ons  Zeeuwen zijn zuinig

Maar dan wel

Op ons mens zijn

En willen dat

Iedereen mee doet

Ongeacht hun rugzakje

Groot en klein

 

 

Lees hier het hele artikel over meedoen.

 

Artikel:

Meedoen maakt het leven mooi.

Dat was het motto van  het mini symposium  wat ik  meebeleefd heb samen  met mijn vrouw in Goes op 30 mei ’18. Dit symposium dat georganiseerd werd door de geestelijke verzorging  voor mensen met een ontwikkelingsverstoring   wonend en levend in Zeeland gaf mij  het gevoel van de gedachte  van de “ark groepen” overal over de wereld “iedereen mag 100%  mens zijn”. Op dit symposium blijkt vooral dat de kleinschaligheid  van de ontmoetingen  bepaalt hoe jij met je rugzakje jezelf mag zijn en  mag tonen. Het tonen mag niet leiden tot betuttelend gedag wederzijds, maar tot de verbindende kracht tot samen meedoen in de maatschappij zonder commerciële belangen. Dat  was spiritueel voelbaar bij de sprekers en verzorgers van de workshops op dit symposium. Zo was het minder van belang wanneer er mensen een prikkelende ontmoeting met elkaar hebben als wel  de wijze waarop. Maar wat vooral zicht- en voelbaar was is de verbindende kracht vanuit de universele verklaring van de rechten voor alle mensen op de aarde.

Dat is iets wat ik mis bij grote ontmoetingen die vanuit patiëntenverenigingen  gericht op hun rugzakje , maar ook bij professioneel gestuurde bijeenkomsten die vaak ook  wetenschappelijk gestuurd worden. Dat komt doordat jouw individuele rugzakje wordt benaderd  vanuit de wetenschap. Iets dat het gevoel van samen dragen van onze rugzakjes en de verhalen daarom heen  op de achtergrond zet van jouw podium die ieder mens   af en toe nodig heft in het meedoen.

Daarom wil ik  iedereen die wil meedenken over meedoen ongeacht de zwaarte en grote van jouw rugzakje  en of professioneel bezig te zijn met het draagbaar houden van een rugzakje  mee te doen aan het organiseren van laagdrempelige symposia zoals Zeeland het voorbeeld gaf, en die niet patiënt gebonden mag zijn.

 

Gerrit van de Berkt

Back To Top